چون منبع را ننوشته ای، نمره ات صفر است!

ناوقت بعداز نیمه شب از محل کار به  اتاق می رسم و از خستگی می خواهم سر بر بالش بگذارم که پیام  می رسد از دوست قدیمی و ارجمندم مهندس مهدی زاده کابلی که می خواهد  نوشته ای را در مورد زمین شناسی افغانستان در کار ارزشمنداش دانشنامه آریانا  نشر کند. می گوید مجوز استفاده ازمقاله را از سایت ایرانی آفتاب گرفته ولی سایت افغان پی پر آنرا بدون اجازه منتشر نموده است به نام خود و شما هم این مطلب را در وبگاه خود منتشر نموده اید حال بگویید نویسنده مطلب کیست؟

 یادم می آید که من هم یتیمی به این نام را ده سال پیش با چه دشواری فراهم کرده بودم. فکر می کنم گوگل از گوگل کمک بگیرم. فقط می نویسم "کلیات زمین شناسی افغانستان" که عنوان  اصلی نوشته  من بود. نتیجه برایم حیرت آور است:

افغان جیولوجیست
 (منبع اصلی منتشر شده در بهار 1382)

دانشنامه آریانا (با موافقت نویسنده)
Geology and Mines وبلاگ دانشجویان رشته جیولوجی و معادن دانشگاه پولی تخنیک کابل (باذکر منبع اصلی)
گروه اینترنتی سیمرغ ( باذکر منبع اصلی)
 آفتاب 
 ویستا
 پارسی گولد
 زمین شناسان(سجاد)
 اطلاعات جغرافیا - زمین شناسی - تاریخی
  فصلنامه کلکین: نشریه علمی- پژوهشی
  از هر دری سخنی هرچه می خواهد دل تنگت بگو 
 شبکه اطلاع رسانی افغانستان >> افغان پی پر
 تنهاترین
 زمین شناسی افغانستان-ساحل

    در نگاه اول جای بسیار خوشوقتی است که یکی از اولین پستهای من در وبلاگ نویسی اینهمه طرفدار و علاقمند داشته و بقولی باید از اینهمه ارجاع مشعوف شوم اما کمی که دقت کنیم واقعیت وحشتناکی خود را به رخ می کشد.
اینها فقط در صفحه اول سرچ گوگل ظاهر شده اند و بجز چند مورد اول بقیه همه بدون استثناء دست به سرقت زده اند و برخی عینا و تماما مطلب را کاپی و پیست نموده اند. برخی از اینها سایتهای  ظاهرا معتبر ایرانی است و بقیه وبلاگ نویسان و زمین شناسان ایرانی و  وطنی می باشند.

  این نوشته حدود ده سال قبل از روی منابع  مختلف وعمدتا خارجی ترجمه  و تالیف شده و همانطور که از نامش برمی آید فصل اول یک کار تحقیقی است که اولین بار در سال 1382 در وبلاگ افغان جیولوجیست گذاشته بودم. باوجود اینکه دارای نواقص بسیار است اما دراین مدت شاید تنها منبع عمومی و قابل دسترس درمورد زمین شناسی افغانستان بر روی اینترنت بوده و ا زاین رو مراجعه کنندگان زیادی داشته  ودارد. از جمله ویکی پدیای فارسی تقاضای  استفاده از آن را نمود که من منوط به باز نویسی و ویرایش و تکمیل آن نمودم و تعدادی دیگر که اجازه خواستند تمام مطالب را در خدمتشان گذاشتم. اما متاسفانه دوستان آشنا و نا آشنای دیگر بدون حتی ذکر نامی از من و یا  منبع اصلی یعنی وبلاگ قدیمی اینجانب به سوء استفاده از آن مشغولند. روشن است مطلبی که برای عموم در روی وب قرار می گیر برای استفاده است اما  آیا فقط نام بردن یا اجازه گرفتن کار دشواری است؟ من از اینکه  عده ای توانسته اند از این مطلب سود ببرند خوشحالم اما آیا نمی شود به طریقی راحت تر و اخلاقی تر از مطالب دیگران استفاده نمود؟ جالبتر اینکه د راین میان دوستان ایرانی ما همچنان در اینکار مثل سایر هنر هایی که دارند پیشتازند.

 

از جمله حکایتهای جالب دیگر این نوع استفاده این است که گاهی دانشجویان  نوشته های استاد خود را از وب پرینت گرفته برایش بعنوان کار تحقیقی می آورند. او مطالب را می گیرم و لی می گوید: کارت عالی،  اما چون منبع را ننوشته ای نمره ات صفر است!


بعد نوشت:
همین روز ها وزیر دفاع آلمان و یکی از مشهور ترین سیاستمداران آلمان به علت همین کاپیها و ننوشتن منبع نه تنها مدرک دوکتورا یش پس گرفته شد که وزارت و شاید سیاست را هم از  دست داد. بنابر این بیشتر احتیاط کنید! 

/ 1 نظر / 85 بازدید
رازق

خوش آمدی مجدد